در ستایش زنجموره....

دیگه مفهوم خیلی چیزها برام رنگ باخته...گاهی گیج میشم از خودم......

ی حالی ام... دلم ی طوری ه... از تو تب دارم انگار... کولر روشن کردم اما لرز کردم...خاموشش کنم، گرمم میشه... چم ه... اونقدر داد میزد سرم که از ترس خودم روکشیدم عقب... دیدم پشتم خورد به ی در بسته سفید... اون هم اومد جلوتر...با تمام قوا، داد می کشید... دستش رو برد بالا...از خواب پریدم... عین چی می لرزیدم... +xa0نوشته شده در xa0یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعتxa04:28xa0 توسطxa0آهوxa0 |xa0 ...

بی قرارم... بیش تر اوقات سخت، زندگی می کنم... کاش انعطاف پذیری بیش تری داشتم... نمی دونم فردا چه اتفاقی بیفته...نمی دونم چی پیش میاد... این ابهام ، دچار اضطراب م می کنه... خدایا کنارم باش...تنهام نذار... می ترسم......

دو سه هفته پیش تصمیم گرفتم کاری رو انجام بدم...می خواستم وصیت نامه بنویسم... فکر نمی کردم انقدر کار سختی باشه...قلم که دست می گیرم برای نوشتن، حرف زدنم یادم می ره ادبیاتم قفل میشه..بنظرم طبیعی ه...چون من با ادبیات و زبان پس از مرگ بیگانه م...نمی تونم بعنوان یک مرده و در مقام یک متوفی بنویسم... واقعا نمی تونم... اونجا بود که فهمیدم حیات توی زبان چقدر مهم ه... خوابم نمی بره...فردا باید هشت سرکار باشم......

شما رو به اعتقاداتتون قسم دست از حراج کردن دختراتون بردارید... طرف حاضره دختر ه رو برداره به هرکس و ناکسی بده فقط برا این که دختره خونه نمونه...بعدا که می بینن طرف تیکه شون نیست میگن چشممون زدن، بدشانسی آوردی م ، تاوان کدوم گناهمون xa0بود... تاوان گناه نیست...نتیجه حماقت ه... دختر، رحمت ه...خونه آزارش مگه به کی می رسه...توروخدا بس کنید از به موجودیت شناختن ی دختر در کنار یک مرد رو... ما رو که آدم حساب نمی کنن... آدم حالش از زن بودنش بهم می خوره... طرف عکس ه خودش عمرا تو تلگرام نمیذاره خواهرها و ...