در ستایش زنجموره....

با این وضع چطوری می خوام برم دانشگاه این هفته... خدایا به خیر بگذرون... عجالتا از خیر معاینه چشم گذشتم... دراز کشیدم و میخوام جامعه شناسی خودکامگی رو بخونم.کار علی رضا قلی ه ..کار خوبی ه... دلم نسکافه می خواد...اما کی حال داره بره تا آشپزخونه... داستانی شده ها... از خونه همسایه چه بوی غذایی راه افتاد...نوش جونشون ... :)...

به م..خ..ا..ط..ب ؛ سلام... ممنون که حرفتون رو نوشتید...ناراحت نشدم...عصبانی هم نشدم و هیچ خواسته انسانی رو هم نادیده نمی گیرم پس نیازی به قسم دادن نبود :) اما اگر بگم زیاد متوجه حرف ها تون نشدم می پذیرید؟ فقط این رو می دونم که آدم تا به کسی متعهد نشه نمی شه ازش توقع داشت که انتظارات فرد مقابل رو جامه عمل بپوشونه و قدم هایی رو که صلاح میدونه، برنداره...و این درسته برای عاشق سخته و طاقت فرسا اما خب بی راه هم نیست که حافظ گفته راهی ست راه عشق که هیچش کناره نیست ... حالا این که صرف علاقه (ولو دو طرف...

دوست دارم از خونه بزنم بیرون و راه برم... خونه دلم می گیره...اما با کدوم نا...حرکت برام سخت شده... زندانی شدم... صمد بهرنگی درست می گفت، که آدم ها از بتدا میان که برن...xa0 غم انگیز ه اما واقعیت داره... موندنی در کار نیست... بورخس هم درست می گفت ؛ آدم ها خداحافظی را اختراع کردند، چون فکر می کردند بی زوالند......

چقدر بده به اتهام نفهمیدن یک موضوع، توهین شنیدن...و چه بدتر توهم فهیم xa0و عالم بودن... بقول *میشل دومنتنی بزرگترین ابلهان فلاسفه ای بودند که هرگز گمان نمی کردند ابله باشند...راست میگه، اعتماد بیجا به عقل سر منشأ بلاهت و ناتوانی ه...xa0 با دکتر ف صحبت کردم ...صداش محکم و مهربون بود پشت تلفن...تاحالا باهاش کلاس نداشتم ...امیدوارم از اساتید با اسم بزرگ و سواد کوچیک نباشه...هرچند تعریفش xa0رو کم نشنیدم... xa0*این رو تو کتاب تسلی بخشی های فلسفه از آلن دو باتن خوندم، برگردان عرفان ثابتی،نشر ققنوس...

ی لحظه از درد و سر و صدای همسایه رو به رویی ، عصبی شدم و به م تندی کردم... دلم سکوت می خواد... دوست دارم آروم شم... دوست دارم آدم خوبی باشم......

دو سه هفته پیش تصمیم گرفتم کاری رو انجام بدم...می خواستم وصیت نامه بنویسم... فکر نمی کردم انقدر کار سختی باشه...قلم که دست می گیرم برای نوشتن، حرف زدنم یادم می ره ادبیاتم قفل میشه..بنظرم طبیعی ه...چون من با ادبیات و زبان پس از مرگ بیگانه م...نمی تونم بعنوان یک مرده و در مقام یک متوفی بنویسم... واقعا نمی تونم... اونجا بود که فهمیدم حیات توی زبان چقدر مهم ه... خوابم نمی بره...فردا باید هشت سرکار باشم......

خدایا کمکم کن...من که حالم خوب بود چرا یکهو بهم ریختم...اول دلم حالا سمت راست قفسه سینه م... به خیر بگذرون... چقدر خسته ام... دیگه توان سابق رو ندارم...چند سال به سختی درس خوندن داغونم کرده... امروز ی لحظه وسط جاده حس کردم کم آوردم... سردی همیشه تو مغز استخونم ه......

می خوام ی تصمیم بگیرم و پاش وایسم... لطفا اگر متزلزل شدی این پست رو بخون... صبر کن صبر کنxa0 و صبر کن... صبور باش... تو می تونی :)...

این درد لعنتی ول کن نیست...از وسط خواب بلندم کرد چه قدرتی داره... مجبور شدم دوباره قرص بخورم... بیرون صدای کامیون میاد انگار گودبرداری می کنن ی تابلو برداشتن زدن از همسایگان محترم عذرخواهی می کنیم ... آخه برادر من این که برای برهم زدن آرامش نیمه شبانه مردم کافی نیست این تابلوها بیش تر اذیتم می کنه.. امروز ده تا سوال برای موضوع رساله رو کاغذ آوردم ، اما رو عنوان بندی موضوع موندم... باید ی کاری ش کرد.. چقدر رنگ شال ه قشنگه...دوسش داشتم :) عصری دیدم ن عکسی گذاشته بود توی تلگرام دامن کوتاه و پا روی ...

امشب چقدر دلم برای نرگس سوخت... زن بی پناه و تنهایی بنظرم اومد که ناسازگاری و اخلاق های نا خوشایندش بیش از پیش داغون ش کرده... ناراحت شدم... دلم گاهی برای حرف زدن با رفیق کتابی م تنگ می شه اما می دونم که اون رابطه سابق دیگه پای برجا نیست.همه روابط که همیشه همون طور که هستن و توقع داریم باشن نمیمونند بموازات تغییر آدم ها تغییر می کنند... نمی دونم... دیشب این موقع بیمارستان بودم... چه حال و هوای غریبی داشت ... امیدوارم همه چی رو به راه شه... انگار توان مبارزه م کم تر شده فکر نرگس از سرم بیرون نمی ...